SEN BENİM EN GÜZEL ŞİİRİMSİN 3

 

Sen benim en güzel şiirimsin

Çimen gözlerine donandıkça toprak

Her hali nefes nefese iklimlerin

Hatta bir deniz kıyısında yosun

Kenarları kaşlarına tutuşmuş

Yeniden şahlandıkça aşkına

Sahil boyu dalgalar

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Sen benim en güzel şiirimsin

Geceyi kucaklarken yorgan yastık

Uykularımı bölmekte aşk ağrılarım

Düşlerimden iltica ediyorum durmadan

Firariyim yüreğimden

Geçmem gerekse bile benliğimden

Güneş yakmadan ufukları

Söylemeliyim hece hece

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Sen benim en güzel şiirimsin

Hele çiçekleri taktıkça saçlarına

Papatyalar saçında güzel

Ellerinde güzel gül demetleri

Dudaklarında çilek

Gözlerinde aşk alacası

Boyunda bir ağacın duruşu

Bir bilsen

Gülerken rengi değişir baharların

Ve ağlarken gözyaşlarından arınır yaprak

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Sen benim en güzel şiirimsin

Hep her satırına işledim dediğim

Sensiz baharı yoktur ruhumun

Sensiz umutlar kızıl kıyamet

Ve sensiz lezzet bulmamakta hiçbir nimet

Yüreğinde sakla beni

Gecenin en suskun anında

Akarken şerha şerha bağrıma

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Sen benim en güzel şiirimsin

Yokuş yukarı kalabalık haykırışlar gizlediğim

Kıvrana kıvrana  çıkan ayağım

Tenini parçalayan buğday tanesi

Seni görünce

Kendinden geçmekte yağmurlar

Sinesini yırtan gökyüzüm

Üşürken  üzerimi ört atlas yorgan ol

Kucakla  bütün şefkatinle  beni

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Sen benim en güzel şiirimsin

Ben bir sahil kenarıyım

Sen ufukta hurma turuncusu

Güneş kollarıyla sarmıştır dünyayı

Kanatları daha çıplaktır ağaçların

Henüz cemreler yeni belenmiştir toprağa

Ahşap iskelede ağlarken dalgalar

İskeleye yaklaşan sandalım

Umudum

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Ey  aşk !

Seni kendime  seçtim

Sen benim en güzel şiirimsin

 

Âdem Efiloğlu