SANA BİR EYLÜL KADAR YAKINIM

 

Kimliksiz bir zamanda

Çiçekler ekiyorum toprağına

Bir bade su ekliyor bulutlar

Sabaha ermeyen düşler eşliğinde

Eriyor zaman

 

Nasıllarla tüketmeden zamanı

Nedenlerle

Rağmenlerle

Emsalsiz anılar tazelemeliyiz

Mesela baharı andıran gözlerinde

Çiçekler bezenmeli rengârenk

Sen en çok beyazı sevmelisin

 

“Ardına bakmamalı insan “demiştin

Ardımıza bakmadan bu anı

Harf harf çivilemeliyim ezberlerine

Mesela gözlerini gündüze her açtığında

Sokak başlarında bile

Beni aramalı gözbebeklerin

 

Mevsim Eylüle vurdu

Hep hüzün yönüyle savrulduğumuz

Yaprakları sararıp düşen toprağa

Sonuçsuz hayaller gibi kırılgan

Otur dizlerinin üzerine mesela

Sevdiğin kadar ağla..

 

Ah sevdiğim

Sana bir Eylül kadar yakınım

Sana bir Eylül kadar uzak

Sarabilsem kollarımı

Sonsuzluk yeniden uyanacak

 

Âdem Efiloğlu