Layla 4

 

Şu  yetim   gülüşüm,  al  sana  nakit,

Ben zaten hep diyet, öderdim Lâyla.

Kanım   bile    sendin,  istersen   akıt,

Ölseydim ben sensiz, ne ’derdim Lâyla.

 

Her şey zehir oldu, bakış açımda,

Ellerin   gezinmez, artık  saçımda,

Işıklar    altında,  her bir biçimde,

Ruhunu tutkuyla, tadardım Lâyla.

 

Kan  kusar  şiirler,  tan   ağarırken,

Hep garip yüreğim, firakın varken,

Resminin   önünde, öyle dururken,

Gözünde bir dirhem, kadardım Lâyla.

 

Yıldızlar   sönerdi, o gülüşünden,

Âlem sevda olur, gelir peşinden,

Sadece sen varsan, düşmem yaşından,

Ömrümü yoluna, adardım Lâyla. 

 

Beyhude   aşkına,  tevazu  edip,

Hep ümit diyerek, huyuna gidip,

Ben aşka su oldum, orada yitip,

En kötü hisleri,   budardım Lâyla.

 

Sana Lâyla derler, ezelden beri,

Hiç kimse kalmadı, aşkından geri,

Eğer ki var ise, sende değeri,

Seninle sonsuza, giderdim Lâyla.

 

Rabbimin verdiği, en tatlı bela,

Aşığım diyordum, sorardı hala,

Âdeme müezzin, vermeden sala,

Demek ki hep sana, kaderdim Lâyla.

 

Âdem Efiloğlu